هر گاه که به سراغم می آیی
حس دوست داشتنت تازه می گردد
تنها کَسم بودن برای رها شدن زنده می گردد
گاهی از نبودنهایت می ترسم
می ترسم مبادا این ذهن خسته و کهنه فراموشت کند
و بی کس شوم من
تنها بمانم
و اما
هر گاه که باز می گردی
می فهمم این خیال باطل است
فراموش شدنت هرگز اتفاق نخواهد افتاد
و هرگز تنها نخواهم ماند
+ نوشته شده در چهارشنبه ۱۷ آبان ۱۳۹۱ ساعت 20:23 توسط چشم به راه دوست!!
|
وقـتــی بـه نبودنت فـکـر مـیـکـنـم …