دوست عزیزی که کامنت گذاشته بودین و به تشابه اشاره کردین ، منم براتون آرزوی موفقیت می کنم اما یه سوال دلم می خواست بپرسم ازتون و چون هیچ ایمیلی نذاشته بودین به ناچار همینجا می پرسم ازتون :

چرا شما بجای همه فکر می کنین ؟ به جای کسی که دوستتون داره فکر می کنین بدون اینکه به خودتون و احساستون فکر کنین ؟

خوشحالم که مطالب وبلاگم رو پسندیدین ، انگار کامنت شما هم تاثیرگذار بود چون می خواستم فراموشش کنم و دیگه درموردش حتی حرف هم نزنم اما هرکاری کردم نتونستم خودمو به کوچه پس کوچه های غریب بزنم و گم شم و یادم بره به چی فکر می کردم و چه احساسی بهش داشتم ، این اسم تو زندگیم حک شده درست مثل سردر یه خونه قدیمی که هروقت می خوای وارد خونه بشی اون نوشته رو می بینی ، همینم باعث می شه نتونم فراموشش کنم ...

خدا به همه سلامتی ، خوشبختی و زندگی شرافتمندانه و پاک بده انشااله