ترسم که آنچه تافته ای - بر گردنت کمند شود، شعر تازه ای از سیمین بهبهانی

ترسم که آنچه تافته ای - بر گردنت کمند شود، شعر تازه ای از سیمین بهبهانی

 

گر شعله های خشم وطن / زین بیشتر بلند شود
ترسم به روی سنگ لحد / نامت عجین به گند شود

پر گوی و یاوه ساز شدی، / بی حد زبان دراز شدی
ابرام ژاژخایی ی تو / اسباب ریشخند شود

هرجا دروغ یافته ای / درهم چو رشته بافته ای
ترسم که آنچه تافته ای / بر گردنت کمند شود

باد غرور در سر تو، / کور است چشم باور تو
پیلی که اوفتد به زمین / حاشا دگر بلند شود

بر سر کله گشاد منه، / خاک مرا به باد مده
ابر عبوس اوج - طلب / پابوس آبکند شود

بس کن خروش و همهمه را، / در خاک و خون مکش همه را
کاری مکن که خلق خدا / گریان و سوگمند شود

نفرین من مباد تو را / زان رو که در مقام رضا
دشمن چو دردمند شود، / خاطر مرا نژند شود

خواهی گر آتشم بزنی / یا قصد سنگسار کنی
کبریت و سنگ در کف تو / خاموش و بی گزند شود

سیمین بهبهانی
۲۵ خرداد ۱٣٨٨

 

چیز را هم میشود تفسیر کرد

چيز را هم مي شود تفسير كرد

چهره نامرد را تصویر کرد

چیز را هم میشود جانانه گفت

صحبت از عدل علی(ع) ، بی جا نگفت

چیز یعنی وعده های پول نفت

سفره هامان بو گرفت ، از بوی نفت

چیز را هم میشود این گونه گفت

سفرهای خالی از حرفای مفت

چیز یعنی دیپلماسی ، ارتباط خارجی

دادن نان شب مردم به چاوز ، لعنتی

چیز یعنی چیزهای بی حساب

دادن مدرک به کردان بی حساب

چیز یعنی چیزهای کشککی

گفتن از یک اقتصاد پشمکی

چیز یعنی انگهای بی حساب

ساختن یک خانه بر روی حباب

چیز یعنی گفتن از ناموس مرد

جعل یک نامه برای رهنورد

چیز یعنی آه از اعماق دل

از تمام کارهای یک رئیس جمهور ،‌خجل

چیز یعنی دیدن هاله در اجلاس سران

فرض یک ملت به یا بو خران

چیز یعنی روبرویت ناکسان

گفتن از انسانیت ، اعماق جان

چیز یعنی روبرویت نیم مرد

دادن آمارهای چرت و پرت

چیز یعنی حرفای بی قافیه

دوره محمود ، دیگر کافیه

چیز یعنی حرفهای بی حساب

گفتن از عدل علی(ع)در خواب ناب

چیز یعنی نارواگفتن به دوران امام(ره)

پای کوبان ، دست کوبان در شب رحلت امام(ره)

چیز یعنی فقر و فحشا ، دولت مردم فریب

چیز یعنی بی ادب مرد رقیب

چیز یعنی دولت حرف دروغ

چیز یعنی لومپنیزم بی فروغ

چیز یعنی مرد را نشناختن

بی دلیل از بی ادب بت ساختن

چیز یعنی پیروان خواب خواب

چیز یعنی خانه ای بر روی آب

چیز یعنی حرفهای بی دلیل

دوش مردم پلکان بی رقیب

چیز یعنی امر معروف عجیب

گشت ارشاد ،‌راه افکار رقیب

چیز یعنی گشت ارشاد واوین

چیز یعنی واردات ،‌تولید چین

چیز یعنی گشنگی فقر و فساد

چیز یعنی واردات ناصواب

چیز یعنی واردات یک پکن

از خطر داره حسن داره حسن

چیزیعنی دختر کبریت فروش

چیز یعنی دخترک میدان شوش

چیز یعنی ای خیابان خوابها

میرسد ته مانده ی بشقاب ها

چیز یعنی مهرمای داغ ناز

پینه پیشانی ، ز بس رازو نیاز

چیز یعنی داستان آن سفره آن پول نفت

چیز یعنی اختلاس ، پول نفت

چیز یعنی گم شدن های عجیب

چیز یعنی دولت خیلی نجیب

چیز یعنی یغنی طبع گرگان روبَهان

چیز یعنی چیز چیزه ابلهان

...

خوب خلاصه چیز را چیزش کنید

دولت محمود تفسیرش کنید

یا اگر هم یک کمی شک داشتید

پس همان محمود تفسیرش کنید

به مناسبت روز زن و روز مادر

باغبان هستي:
مادر، اي لطيف ترين گل بوستان هستي، اي باغبان هستي من، گاهِ روييدنم باران مهرباني بودي که به آرامي سيرابم کند. گاهِ پروريدنم آغوشي گرم که بالنده ام سازد. گاهِ بيماري ام، طبيبي بودي که دردم را مي شناسد و درمانم مي کند. گاهِ اندرزم، حکيمي آگاه که به نرمي زنهارم دهد. گاهِ تعليمم، معلمي خستگي ناپذير و سخت کوش که حرف به حرف دانايي را در گوشم زمزمه مي کند.
گاهِ ترديدم، رهنمايي راه آشنا که راه از بيراهه نشانم دهد. مادر تو شگفتي خلقتي، تو لبريز از عظمتي؛ تو را سپاس مي گويم و مي ستايمت.

خشم لبريز از مهرباني:
مهرباني و لطافت مادر را بارها ياد کرده ايم و ستوده ايم، ولي من، لحظه هاي ناب خشم و قهر او را نيز مي ستايم؛ لحظاتي که پايم در راه مي لغزيد و سوي بيراهه مي رفتم؛ لحظاتي که دست به خطا مي بردم و از سر جهل راه عصيان پيش مي گرفتم. نه به کلام او دل مي سپردم و نه به نگاه زنهار زده اش وقعي مي نهادم. سر در جيب جهالت فرو کرده، راه خود مي رفتم و او چون کوهي سترگ، راه بر من مي بست. چون رودي خروشان مي خروشيد، آن گونه که خود را خردتر از آن مي ديدم که نافرماني کنم و چه زود پرده جهالتم دريده مي شد و چشم دلم گشوده، و مي ديدم که با آن خشم لبريز از مهرباني اش، چگونه راه مرا بر پرتگاه خطا بسته است و آن گاه، فروتنانه به سپاسش مي نشستم.

ظمت مقام مادر:

در قانون خلقت، هرچه مقام آفريده اي بالاتر است، وظايف او هم سنگين تر مي شود. در اين ميان، زن که به عنوان انسان، جانشين خدا در زمين و به عنوان مادر، پرورش دهنده افراد جامعه بشري است، از مقام بلند و والايي برخودار است. آيت الله جوادي آملي، در مورد عظمت مقام مادر و وظايف او چنين مي نويسد: «يک سلسله مسئوليت هاي پرورشي به عهده مادر است که مرد از آن محروم است. زن حداقل سي ماه يک سري مسئوليت هايي دارد که مرد ندارد. در اين سي ماه که کودک مستقيماٌ از مادر تغذيه مي کند، مادر مسئول حفظ دو نفر است؛ يکي براي خود و ديگري براي کودک. آيا اين عظمت زن نيست؟ اين مسئوليتي نيست که ذات اقدس الهي به زن داده است که به زن فرمود: مسئوليت در حفظ انديشه ها، افکار و عقايد بيش از مرد است. تو مسئول دو نفري. از اين رو مواظب افکار و انديشه هايت باش؛ زيرا که بسياري از مسائل، از راه انديشه به فرزند مي رسد».

تجليل ويژه از مادر:

خداوند در جاي جاي قرآن کريم، به تکريم و احترام پدر و مادر و احسان به آنها سفارش و در مواردي، احسان به والدين را در کنار عبادت حق ذکر مي کند. ولي با همه اين توصيه ها، در جايي که از زحمات آن دو ياد مي کند، تنها از دشواري هايي که مادر تحمل کرده نام مي برد و مي فرمايد:« ما انسان را سفارش کرديم که به پدر و مادرش نيکي کند، (خاصه مادر) زيرا مادرش (بار وجود) او را به سختي حمل کرده و به سختي فرو نهاده است.» بله آن جا که سخن از سختي ها و زحمات است، خداوند نام مادر را به صورت مخصوص بيان مي دارد تا بلنداي حق او بر فرزند، آشکار گردد.

بلنداي مقام مادري:

استاد جوادي آملي درباره توجه و اهتمام زنان به امور خانواده و وظيفه حساس مادران مي فرمايد: «مبادا ارزش هاي مادي و عادي، مقام والاي مادري را به دست نسيان بسپارد و آن را کمتر از سمت هاي ديگر وانمود کند و خانه داري و مديريت داخلي خانواده که رکن اصيل جامعه اسلامي است، کم رنگ گردد».

تويي كه نزديك تريني

تويي كه نزديك تريني

به اتكاي تو گام بر مي دارم،

با نام تو و باور همراهي تو،

در كنارم ديدنت چه با شكوه است،

حمايتت را حس كردن چه دلپذير است.

به شكر موهبت اميدي كه در دلم به وديعه گذاشتي مي توانم جسارت ياري خواستن از تو را پاس بدارم.

مهربانم ،

زيباترين نام ، نام تو و كلامي است كه تا انعكاسش در قلبم مي پيچد غوغا مي كند.

اي مهرت خانه نشين قاب دلم ،

                                        براي كل لحظات و تا ابد در بندبند حس وجودم مريي بمان.

در اوج سردرگمي و ناآرامي مرا از آرامش لبريز كردي.

اي مهربان ،از تبرك قدرت بر زبان آوردن نامت از عشق سرميروم ، تا اوج پر مي كشم و باز خدا را شكر مي كنم.

 

در کنار تو ...

مهربانم

 می خواهم در کنار تو باشم

 تا تو را درک کنم

 می خواهم در کنار تو باشم

 تا همراه تو بخندم

 می خواهم در کنار تو باشم

 تا همراه تو گريه کنم

                                        می خواهم در کنار تو باشم

                                        تا با تو حرف بزنم

                                        می خواهم در کنار تو باشم

                                        تا همراه تو فکر کنم

                                        می خواهم در کنار تو باشم

                                        تا با تو برای آينده برنامه ريزی کنم

                                        شايد هميشه

                                        همراه هم نباشيم

                                        امّا خواهش می کنم بدان

                                        که هميشه در کنار توأم

                                        تا عاشق تو باشم

                                        ...

 

ببين ، تو  بيا  بالهای شکسته ی مرا مرهم شو ؛

من هم قول می دهم فقط و فقط برای تو پرواز کنم  .

 

تو بهترین ِ بهترینهائی ( خرسک من :D )

تو  نه گلی ،  نه ماهی و نه هیچ چیز دیگر

                                   تو آرامشی

                                          تو بهترینی

                                               تو یک انسان شگفت انگیزی

 تو همانی هستی که میشود با تو بود

                                              با تو ماند

                                              با تو خود را ساخت

                                              با تو دوست داشتن را معنا کرد

                                              با تو زندگی را ساخت

                                              با تو با هم بودن را فهمید

 تو همانی هستی که می خواهم

                                              آری ، تو همانی !

 :

 تو نه گلی ، نه ماهی و نه هیچ چیز دیگر

                                              تو بهترین معنای تکاملی

                                              تو زیباترین واژه ی بودنی

                                              تو کاملترین کاملی

 تو همانی هستی که میشود با او به تکامل رسید

                                              آری ،  تو  بهترین مکمّلی !

 :

 تو نه گلی ، نه ماهی و نه هیچ چیز دیگر

                                              تو خود عشقی

                                              تو خود قلبی

                                              تو طپش های سرود زندگی

                                              تو همنوازی قلب و تنفسی

                                              تو بهترین زندگی هستی

 تو همانی هستی که میشود سفر را با او خوشحال بود

                                              آری ، تو بهترین همسفری !

 :

 تو نه گلی ، نه ماهی و نه هیچ چیز دیگر

                                             تو خودت هستی

                                             تنها بهترین

                                             تنها آرامش

                                             تنها مهربان

                                             تنها زیبای من

 تو همانی هستی که خودت تنها بهترینی

                                             آری ، تو تنها خوب دنیایی !

 :

 تو نه گلی ، نه ماهی و نه هیچ چیز دیگر

                                            تو بهترین احساس دنیایی

                                            تو بهشتی

                                            تو طراوتی

                                            تو بارانی

 تو همانی هستی که میشود زیبائیهای بیشتری را در تو دید

                                            آری تو زیباترین ِ زیبائیهایی

 :

 تو نه گلی ، نه ماهی و نه هیچ چیز دیگر

                                            تو دریایی

                                            تو ساحلی

                                            تو طلوعی

                                            تو ساز موسیقیائی امواجی

                                            تو رنگین کمان خوبیهائی

 تو همانی هستی که میشود عهد و عقد دوست داشتن را با تو بست

                                           آری ،  تو زندگی منی !

 :

 و من با توأم

                  تا همیشه

                                تا آخر

                                         تا انتها

                                                 تا قیامت

                                                 تا بهشت

                                                 تا جهنم

                                                 تا هر کجا که انتهاست

                                                 تا آخرت

                                                 آری ، من با توأم

                                                 تو آرامش منی

                                                 آرامشی

                                                 آرامش

                                                 ...

هنوز کـَمه باید بنویسم ، خیلی مونده هنوز ، خیلی ...

 

در وصف تو که عزیزترینی

لحظه نبودن نيستن ها ، اگر منت مي نهي بر كلام من ، با حترام سلامت مي گويم 

 و هزار گلپونه بوسه به چشمانت هديه مي دهم. قابل ناز چشمانت را ندارد. 

ديرروز يادگاري هايت همدم من شدند و به حرفهاي نگفته من گوش دادند. 

 و برايم دلسوزي كردند. البته به روش خودشان كه همان سكوت تكراري بود و 

يادآوري خاطرات با تو بودن. 

دست نوشته ات را مي بوسيدم و گريه مي كردم. زيبا ، به بزرگي مهرباني ات ببخش 

 كه اشكهايم دست خطت را بوسيدند. باز هم ستاره به ستاره جستجويت كردم. 

ولي نيافتمت. 

از كهكشان دلسپردگي من خسته شدي كه تاب ماندن نياوردي و بي خبر رفتي ؟ 

مهتاب كهكشان نيافتني من ، آنقدر بي تاب ديدنت شده ام كه دلتنگي ام را به قاصدك سپردم 

 و به هزار شعر و ترانه رقصان به سوي تو فرستادم. 

روزها و شبها به دنبالت آمدند و تو را نديدند. قاصدك هم برنگشت. 

 شايد او هم شيفته نگاه مهربانت شد. باشد، 

اشكالي ندارد. تو عزيزي ، اگه يه قاصدك هم از من قبول كني ، خودش دنيايي است. 

كاش ياسهايي كه برايت پرپر شدند و به سويت آمدند، دوست داشتنم را برايت آواز 

كنند.كاش باران بعد از ظهرهايت، تو را به ياد اشكهاي من بيندازد. 

نازنين ، هر پرنده سفر كرده اي از تو مي خواند و هر غنچه اي كه مي شكفد، 

 نام تو را بر زبان مي آورد. نيم نگاهي به روزهاي تنهايي ام كن و 

 لحظه هاي زرد و بي صداي مرا تو آبي و ترانه باران كن. 

بگذار باز هم قاصدك ترانه هاي من در هواي دلتنگي تو پرواز كند. 

 همين حوالي بي قراري ها باز هم گلهاي بي تابي شكفته. 

 زيبا ، امشب ، شام غريبان عاشقانه من و تو است. به 

يادت مثل شمع مي سوزم و ذره ذره وجودم آب مي شود. 

تو هم به ياد بي تابي هايم شمعي روشن كن و بگذار مثل من بسوزد.. 

مهرباني باران ، يادم كن در هر شبي كه بي ستاره شد.

                                                                 

زن از دیدگاه دکتر علی شریعتی

*زن عشق می کارد و کینه درو می کند ...

*دیه اش نصف دیه توست و مجازات زنایش با تو برابر ...

*می تواند تنها یک همسر داشته باشد و تو مختار به داشتن چهار همسرهستی ...

*برای ازدواجش در هر سنی اجازه ولی لازم است و تو هر زمانی بخواهی به لطف قانون   گذار می توانی ازدواج کنی ...

*در محبسی به نام بکارت زندانی است و تو ...

*او کتک می خورد و تو محاکمه نمی شوی ...

*او می زاید و تو برای فرزندش نام انتخاب می کنی ...

*او درد می کشد و تو نگرانی که کودک دختر نباشد ...

*او بی خوابی می کشد و تو خواب حوریان بهشتی را می بینی ...

*او مادر می شود و همه جا می پرسند نام پدر ...

*و هر روز او متولد میشود؛عاشق می شود؛ مادر می شود؛ پیر می شود و میمیرد ...

و قرن هاست که او عشق می کارد و کینه درو می کند چرا که در چین و شیارهای صورت مردش به جای گذشت زمان جوانی برباد رفته اش را می بیند و در قدم های لرزان مردش، گام های شتابزده جوانی برای رفتن و درد های منقطع قلب مرد سینه ای را به یاد می آورد که تهی از دل بوده و پیری مرد رفتن و فقط رفتن را در دل او زنده می کند ... و اینها همه کینه است که کاشته می شود در قلب مالامال از درد ...

و این، رنج است.

نگاه .....

نگاه به بیکران دوختم نیامدی .

چشم به دیده ئ حسرت گشودم نیامدی.

از دوری تو اشک ریختم نیامدی.

به هر چه شقایق بود از تو شکایت کردم شنیدی ونیامدی.

سخن از عشق گفتم خندیدی و نیامدی.

فریاد کشیدم از غم تنهایی نگاهم کردی و نیامدی.

از عاشق بودن ناله کردم ولی تو باز نیامدی.

تنها چیزی که از تو آموختم این بود

 با بعضی به عشقمان وفادار باشیم.

آدمك ابرها سياهند

آدمك ابرها سياهند
 آدمها چه بي پناهند
همشون مثل مسافر
توي نيمه هاي راهند
لبا بسته ، چشا گريون
همه جا رنگ زمستون
تا دلت بخواد پرنده
همه زخمي، همه بي جون
شبهامون يه تخته سنگه
آسمون كبودي رنگه
مي دوني فاصله نيست
توي سينه دل تنگه
يه طرف راه بسته
يه طرف بغض شكسته
توي كوچه ها خزيدن
با پاي زخمي و خسته
آدمك فايده نداره
پشت در بگن بهاره
وقتي پروانه روي گلها
حس پر زدن نداره
توي اين همه هياهو
منم اينجا نگرونم
جاي دست مهربونش
دست پائيزه، رو شونم
آدمك گلها بي گلدون
خونه درختا ويرون
باغچه ها مثل كويرند
لبهاشون تشنه بارون

دوستت دارم دیوونه :X:X:X

فقط الان می خوام داد بزنم و بگم : خیلی دوستت

دارم نفس هستی زندگی .... هر چی بگم کمه

بخدااااااااااااااا